വിപ്ലവം

വെളിച്ചമൊഴിഞ്ഞ ഗുഹകളിലായിരുന്നു താമസം.
വെളിച്ചത്തിന്റെ നിറം ഇരുണ്ടതാണെന്നന്ന്  ഞാൻ കരുതി.

ഏത് വാതിലൂടെയാണ് നീ എന്നിൽ വെളിച്ചം വീശിയത്?
ഞാൻ പോലുമറിയാതെ കടന്ന് വന്നത്?

എന്റെ ഉള്ളിലെ നാളം നിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അതിന്റെ നിഴലുകൾ കഥകളായി, കവിതകളായി പാട്ടുകളായി.

ഭാഷയും സംഗീതവും പ്രണയമായി.
കവിതകളാൽ ഞാൻ നിനക്ക് നക്ഷത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ കൂടൊരുക്കാം
സംഗീതത്താൽ  നിന്നെ ഞാൻ വിണ്ണിലേക്കുയർത്താം.

മഴമേഘങ്ങൾ തോറും നീരാടം നിനക്ക് ഒരു അരയന്നത്തെപോലെ .
നിന്റെ പാറാവുകാരനാവാൻ എനിക്ക് ആവില്ല.
നിന്നെ തടവിലാക്കുന്നതിലൂടെ ഞാനെന്നെ തടവറയിലെക്കെറിയുകയാണ്.

കാരണം , പ്രണയം എനിക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യമാണ്….